DAWAR dla M

Ten obraz jest moim bardzo osobistym echem Słowa (Ef 2,14-18), podobnie jak wszystko na co wpadniesz na tym blogu. Mam nadzieję, że nie rozbijesz sobie głowy. Nie nabieraj się na jego, być może odstręczającą formę.Została mu nadana, ponieważ uznałam, że najlepiej pokaże pewną, właściwą mi rzeczywistość - fakt, że nie mogę sama z siebie, kochać drugiego w jego krzyżu.Potrzebuję do tego Jezusa Chrystusa.Tylko z Nim, moje osobiste niemożliwe, które tu widzisz, staje się możliwe.

Kiedy wołają - takie, lisa myślenie

czy to dzikie serce,
to wszystko lisie,
zawsze o krok za daleko ufanie
- przebaczysz..?
to nieoswojenie nie do zgryzienia twarde,
uparte, tępe
oczy i uszy
takie wielkie,
czujne, czy jeszcze zawołasz..?

ten jeden raz
- aż pęknie..!

I jutro, się odważę!

1 komentarz:

Anonimowy pisze...: Bajka o dziwnym jajku (część 1)

Było raz sobie jajko nietypowe,
było niezwykłe, bo cementowe.

Chciało się wykluć, lecz wysiłki marne,
nie dało rady, bo było zbyt twarde.

Wielu chciało pomóc, lecz się nie udało,
aż wreszcie rzekł człowiek, co widział niemało:

"Kiedy się z drugim, podobnym, spotkają
i zderzą ze sobą, to popękają.

Wtedy wypuszczą ze swego więzienia,
tak długo skrywane, piękne istnienia."; 3 stycznia 2009 09:56